Janush,

To nie jest kwestia tego co Watykan ogłasza na piśmie a czego nie ogłasza na piśmie. Jeżeli coś jest latae sententiae, to jest ważne bez względu na ogłoszenie jak to rozumiem. To czy Watykan jednych ogłasza a drugich nie ogłasza to zupełnie inny temat.

A jeżeli tak jest, że za poglądy heretyczne (tu musi jak rozumiem być świadomość i uporczywość) jest ekskomunika latae sententiae, to ten ktoś jest ekskomunikowany, bez względu na to czy ktoś to ogłosi czy nie. Hipotetycznie masa ekskomunikowanych w sposób nieogłoszony może przystępować do Komunii Św.

Doktryna może być formalnie tworzona od góry do dołu, ale jednak lud ma wpływ na kapłanów. Czy to Ty gdzieś twierdzisz, że się Afryce "upiekło" bo nie chce Papież ekskomunikować całego kontynentu, albo że Papież nie chciał rozmawiać z Bractwem rzekomo bo np. jest mało istotnym promilem. No więc zgodnie z założeniem gdyby ta argumentacja była poprawna, to zgodnie z tym sposobem myślenia, także gdyby bractwo urosło do dużych rozmiarów, to "by mu się upiekło", oraz nie byłby "ignorowany przez Papieża" jako dużo grupa.

W dłuższym terminie, realnie to z ludzi świeckich pochodzą kapłani, biskupi i Papież. Były przypadki w historii, że jedna święta osoba wpłynęła na decyzje Papieża osobiście? Ale czy zechce Papież usłuchać kogoś kto stawia się w kontrze do Niego i "próbuje uzurpować Jego tron"? Nie umie bractwo wymyślić z Bożą pomocą metod jak dotrzeć do Papieża i dużego grona Katolików, tak aby nie wychodzić poza granicę ekskomuniki? To tylko biskupi mogą być świętymi, którzy zmienią Kościół? A świeccy to są zera?

Polecam rozmowę u Rymanowskiego pomiędzy księdzem lefebrystą a księdzem tradycjonalista pozostającym wiernym Kościołowi katolickiemu i pozostający w łączności z papieżem
https://www.youtube.com/live/JFJNn26EJJ ... 73SsF3b4jh

Postawę Bractwa X można by sprowadzić do tego biblijnego zdania: "Gdy następnie Kefas przybył do Antiochii, otwarcie mu się sprzeciwiłem, bo na to zasłużył." List do Galatów

A może nie dało się inaczej? Może spór jest zbyt fundamentalny o przyszłość katolicyzmu gdzie papież zajmuje inną pozycję niż Bractwo X?
Tak się wydaje bo nie da się usprawiedliwić ekskomuniki zwykłych księży z Bractwa i X i wiernych. Late sententiae zaciągnęli tylko biskupi wyświęcani i wyświęcający. Więc za co ekskomunikowano księży i wiernych? Bo przecież nie za żaden konkretny czyn. Wygląda na to, że ekskomunikowano ich za poglądy na temat stan zdrowia Kościoła i przyczyn tego "zdrowia".


Papież Franciszek otworzył Synod o synodalności czyli proces gdzie świeccy mają przejąć jeszcze większą władzę w Kościele.
Czy coś z tego wyjdzie?
Czy Watykan pozwoli świeckim coś zmienić? A jeśli tak, to którym świeckim? Tym postępowym czy tym tradycjonalnym?
Czy może Synod o synodalności to tylko wąska grupa wysoko postawionych wpływowych duchownych na Watykanie i w krajowych episkopatach którzy chcą jakiś swoich wizji a świeccy mają być tylko usprawiedliwieniem?

Acha... Bractwo to niby św. Paweł?


Pełny cytat:
11 Gdy następnie Kefas przybył do Antiochii, otwarcie mu się sprzeciwiłem, bo na to zasłużył. 12 Zanim jeszcze nadeszli niektórzy z otoczenia Jakuba6, brał udział w posiłkach z tymi, którzy pochodzili z pogaństwa. Kiedy jednak oni się zjawili, począł się usuwać6 i trzymać się z dala, bojąc się tych, którzy pochodzili z obrzezania. 13 To jego nieszczere postępowanie podjęli też inni pochodzenia żydowskiego, tak że wciągnięto w to udawanie nawet Barnabę.
14 Gdy więc spostrzegłem, że nie idą słuszną drogą, zgodną z prawdą Ewangelii, powiedziałem Kefasowi wobec wszystkich: «Jeżeli ty, choć jesteś Żydem, żyjesz według obyczajów przyjętych wśród pogan, a nie wśród Żydów, jak możesz zmuszać pogan do przyjmowania zwyczajów żydowskich?»


Gdzie tu masz podobną sytuację? Papież nakazuje coś, czego nie czyni, a Bractwo jest przeciw temu nakazowi?

No to zamieniam się w słuch i czekam na udowodnienie tej tezy, że Rzym zasłużył na sprzeciwienie się.
Z uwzględnieniem tego o czym pisał @Barney wskazując jak to nauczają, że Rzym to nie Kościół katolicki itp. Może takie porównanie tego co robił św. Paweł a co robi Bractwo.

A dlaczego ma być podobna sytuacja?
Chodziło o precedens, że niższa instancja kleru sprzeciwia się najwyższej "bo na to zasłużyła".



Nic nikomu na żadnym forum się niczego nie udowodni. Można tylko rozmawiać pokazując argumenty stron. A i tak na końcu rację ma papież w ostatecznej decyzji nawet gdy nie ma racji merytorycznie, bo jest najwyższą instancją od której nie ma odwołania.

A to że papież zdecydował się posłać do piekła poprzez akt ekskomuniki prezbiterów i zwykłych świeckich chodzących na msze do Bractwa X, którzy żadnego latae sententie przecież czynem nie zaciągnęli, bez procesu kanonicznego, bez możliwości składania wyjaśnień przed sądem, to grubo, bardzo grubo.

Np Bractwo X twierdzi że te kary i tak są nie ważne, bo działało w stanie wyższej konieczności. A w takim działaniu nie zaciąga się automatycznych kar. Tylko co z tego, że Bractwo X tak mówi, skoro o tym co jest wyższą koniecznością decyduje i tak papież. Papież twierdzi (a tak twierdzi) że nie było żadnej wyższej konieczności, bo w Kościele nie ma tych problemów, o których mówi Bractwo X, że są.

Moc i władza papieża w Kościele Świętym Powszechnym jest potężna. Co papież zadecyduje tak ma być i nie ma instancji odwoławczej.

Pan Prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump kiedyś powiedział że jego tylko ogranicza jego własne sumienie i nikt i nic więcej. I wypominano mu to jako zboczenie narcystyczne i megalomanię. Ale instytucjonalnie papieża także tylko ogranicza jego własne sumienie.

Janush,

„Może” nie uzasadnia działań grożących ekskomuniką.
Może w takiej sytuacji Bractwo można uznać za Protestantów.
Jeżeli popierają wolą czyn grożący ekskomuniką to czy wolą siebie sami nie ekskomunikują?

1 Jan 3
15 Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest zabójcą,
a wiecie, że żaden zabójca nie nosi w sobie życia wiecznego.

Nie musi dokonać czynu. Sama wola czyni grzech.
Grzech śmiertelny to jest wola odwrócona w innym kierunku niż do Boga.
Wola. Grzech śmiertelny jest w woli.

Jeżeli ktoś należy do ekskomunikowanego zgromadzenia to nie jest ekskomunikowany?

A na Twoje obawy:

Filipian 4
4 Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się! Niech będzie znana wszystkim ludziom wasza wyrozumiała łagodność: Pan jest blisko! O nic się już zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem! A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.

Fakultatywnie: Dla zaznajomienia się z faktem jak to wyglądało w przypadku Marcina Lutra to proszę dokument tłumaczony przez LLM:

+++++++
+++++++

Decet Romanum Pontificem
Bulla papieska o ekskomunice Marcina Lutra i jego zwolenników
Papież Leon X — 1521

Preambuła

Na mocy władzy udzielonej mu przez Boga Biskup Rzymski został ustanowiony do wymierzania kar duchowych i doczesnych, stosownie do tego, na co każdy poszczególny przypadek zasługuje. Celem tego jest powściąganie niegodziwych zamysłów błądzących ludzi, którzy zostali tak owładnięci przez zdeprawowany popęd swoich złych zamiarów, że zapomnieli o bojaźni Pańskiej, z pogardą odrzucili dekrety kanoniczne i nakazy apostolskie oraz ośmielili się formułować nowe i fałszywe dogmaty i wprowadzać zło schizmy do Kościoła Bożego — albo wspierać, pomagać i przyłączać się do takich schizmatyków, którzy uczynili swoim zajęciem rozdzieranie bezszwowej szaty naszego Odkupiciela oraz jedności prawowiernej wiary.
Dlatego przystoi Biskupowi Rzymskiemu, aby łódź Piotrowa nie zdawała się płynąć bez sternika ani wioślarza, podejmować surowe środki przeciwko takim ludziom i ich zwolennikom oraz przez mnożenie środków karnych i stosowanie innych odpowiednich środków zaradczych dopilnować, aby ci sami zuchwali ludzie, oddani swoim złym zamiarom, wraz ze swoimi stronnikami nie zwodzili rzeszy prostych ludzi swoimi kłamstwami i oszukańczymi sposobami ani nie pociągali ich za sobą do uczestnictwa we własnym błędzie i zgubie, zarażając ich tym, co jest równoznaczne z chorobą zakaźną.
Przystoi również Biskupowi Rzymskiemu, po potępieniu schizmatyków, doprowadzić do ich jeszcze większego zawstydzenia przez publiczne ukazanie i otwarte oznajmienie wszystkim wiernym chrześcijanom, jak groźne są cenzury i kary, do których może prowadzić taka wina; aby przez takie publiczne oświadczenie oni sami, zawstydzeni i skruszeni, powrócili do samych siebie, bezwarunkowo odstępując od zakazanego obcowania, wspólnoty i — przede wszystkim — posłuszeństwa wobec takich przeklętych ekskomunikowanych; aby w ten sposób mogli uniknąć Bożej pomsty oraz jakiegokolwiek stopnia uczestnictwa w ich potępieniu.

I
[W tym miejscu papież przytacza swoją wcześniejszą bullę Exsurge Domine, a następnie kontynuuje.]

II
Zostaliśmy powiadomieni, że po publicznym wystawieniu tego wcześniejszego pisma i po upływie terminu lub terminów, które ono wyznaczało [60 dni] — i niniejszym uroczyście powiadamiamy wszystkich wiernych chrześcijan, że terminy te już upłynęły — wielu spośród tych, którzy podążali za błędami Marcina, zapoznało się z naszym pismem oraz zawartymi w nim ostrzeżeniami i nakazami; duch rozsądniejszej rady przywrócił ich samym sobie, wyznali swoje błędy i na nasze wezwanie wyrzekli się herezji, a przez powrót do prawdziwej wiary katolickiej otrzymali dobrodziejstwo rozgrzeszenia, do którego udzielenia zostali upoważnieni ci sami posłańcy; ponadto w kilku państwach i miejscowościach wspomnianych Niemiec księgi i pisma wspomnianego Marcina zostały publicznie spalone, jak nakazaliśmy.
Niemniej jednak sam Marcin — i powiedzenie tego sprawia nam wielki ból i zakłopotanie — niewolnik zepsutego umysłu, wzgardził odwołaniem swoich błędów w wyznaczonym terminie i przekazaniem nam wiadomości o takim odwołaniu albo osobistym przybyciem do nas; przeciwnie, niczym kamień potknięcia, nie obawiał się pisać i głosić jeszcze gorszych rzeczy niż wcześniej przeciwko nam, tej Stolicy Apostolskiej i wierze katolickiej oraz nakłaniać innych, aby czynili to samo.
Został teraz ogłoszony heretykiem; podobnie również inni, niezależnie od ich władzy i rangi, którzy nie dbając o własne zbawienie, publicznie i na oczach wszystkich stali się zwolennikami zgubnej i heretyckiej sekty Marcina oraz otwarcie i publicznie udzielali mu pomocy, rady i poparcia, zachęcając go pośród siebie do nieposłuszeństwa i zatwardziałości albo przeszkadzając w ogłoszeniu naszego wspomnianego pisma. Ludzie ci ściągnęli na siebie kary określone w tym piśmie i słusznie mają być traktowani jako heretycy oraz unikani przez wszystkich wiernych chrześcijan, jak mówi Apostoł w Liście do Tytusa 3,10–11.

III
Naszym zamiarem jest, aby tacy ludzie zostali słusznie zaliczeni razem z Marcinem i innymi przeklętymi heretykami i ekskomunikowanymi oraz aby, tak jak przyłączyli się do zatwardziałości wspomnianego Marcina w grzeszeniu, tak samo dzielili jego kary i jego miano, nosząc wszędzie razem z nimi nazwę „luteranów” oraz ponosząc kary, które nazwa ta za sobą pociąga.
Nasze wcześniejsze polecenia były tak jasne i tak skutecznie rozpowszechnione, a my będziemy tak ściśle przestrzegać naszych obecnych dekretów i oświadczeń, że nie zabraknie im żadnego dowodu, ostrzeżenia ani wezwania.
Następujące dekrety wydajemy przeciwko Marcinowi oraz innym, którzy naśladują go w zatwardziałości jego zepsutego i godnego potępienia zamiaru, jak również przeciwko tym, którzy bronią go i ochraniają przy pomocy zbrojnej straży i nie obawiają się wspierać go własnymi środkami albo w jakikolwiek inny sposób oraz którzy ośmielali się i nadal ośmielają się udzielać mu pomocy, rady i poparcia.
Chcemy, aby wszystkie ich imiona, nazwiska i rangi — niezależnie od tego, jak wysokie i olśniewające mogłyby być ich godności — zostały uznane za objęte tymi dekretami z takim samym skutkiem, jak gdyby zostały wymienione pojedynczo i jak gdyby mogły być w taki sposób wymienione przy ich ogłaszaniu, które należy przeprowadzić z energią odpowiadającą ich treści.
Na wszystkich tych ludzi nakładamy wyroki ekskomuniki, anatemy, naszego wieczystego potępienia i interdyktu; pozbawienia ich oraz ich potomków godności, zaszczytów i majątku oraz ogłoszenia ich niezdolności do posiadania takich dóbr; konfiskaty ich dóbr oraz uznania ich za winnych zbrodni zdrady.
Orzekamy, że te oraz inne wyroki, cenzury i kary, które prawo kanoniczne nakłada na heretyków i które zostały określone w naszym wspomnianym wcześniej piśmie, spadły na wszystkich tych ludzi ku ich potępieniu.

IV
Na mocy naszej władzy apostolskiej dodajemy do niniejszego oświadczenia, że państwa, terytoria, obozy, miasta i miejscowości, w których ludzie ci czasowo mieszkali albo które przypadkiem odwiedzili, wraz z ich posiadłościami — miasta, w których znajdują się katedry i kościoły metropolitalne, klasztory oraz inne miejsca zakonne i święte, uprzywilejowane lub nieuprzywilejowane — wszystkie bez wyjątku zostają objęte naszym interdyktem kościelnym.
Dopóki interdykt ten trwa, żaden pretekst apostolskiego indultu — z wyjątkiem przypadków dozwolonych przez prawo, a nawet wtedy niejako przy zamkniętych drzwiach i po wykluczeniu osób objętych ekskomuniką i interdyktem — nie może służyć jako podstawa do zezwolenia na odprawianie Mszy oraz innych nabożeństw Bożych.
Nakazujemy i polecamy, aby wspomniani ludzie byli wszędzie publicznie ogłaszani jako ekskomunikowani, przeklęci, potępieni, objęci interdyktem, pozbawieni majątku i niezdolni do jego posiadania. Wszyscy wierni chrześcijanie mają ich surowo unikać.

V
Chcemy wszystkim oznajmić, jak mało Marcin, jego zwolennicy i pozostali buntownicy cenią Boga i Jego Kościół, okazując swoje zatwardziałe i bezwstydne zuchwalstwo. Chcemy ochronić stado przed jednym zakażonym zwierzęciem, aby jego zakażenie nie rozprzestrzeniło się na zdrowe zwierzęta.
Dlatego nakładamy następujący nakaz na każdego patriarchę, arcybiskupa i biskupa, na prałatów kościołów patriarchalnych, metropolitalnych, katedralnych i kolegiackich oraz na zakonników każdego zakonu — nawet zakonów żebraczych — uprzywilejowanych lub nieuprzywilejowanych, niezależnie od miejsca, w którym mogą przebywać.
Na mocy ich ślubu posłuszeństwa i pod karą ekskomuniki, jeżeli będzie to wymagane przy wykonywaniu niniejszego pisma, mają publicznie ogłosić w swoich kościołach i spowodować, aby inni ogłaszali, że ten sam Marcin oraz pozostali są ekskomunikowani, przeklęci, potępieni, są heretykami, ludźmi zatwardziałymi, objętymi interdyktem, pozbawionymi majątku i niezdolnymi do jego posiadania oraz że zostali jako tacy wymienieni przy wykonywaniu niniejszego pisma.
Zostaną wyznaczone trzy dni: wydajemy kanoniczne ostrzeżenie i przyznajemy jeden dzień zawiadomienia przy pierwszym ostrzeżeniu, kolejny przy drugim, natomiast trzeciego dnia nastąpi stanowcze i ostateczne wykonanie naszego nakazu.
Ma się to odbyć w niedzielę albo w inne święto, kiedy na nabożeństwo gromadzi się liczna wspólnota. Należy wznieść sztandar krzyża, rozdzwonić dzwony, zapalić świece, a po pewnym czasie je zgasić, rzucić na ziemię i podeptać stopami; należy trzykrotnie rzucić kamienie oraz zachować pozostałe obrzędy zwyczajowo stosowane w takich przypadkach.
Wszystkim wiernym chrześcijanom bez wyjątku należy surowo nakazać unikanie tych ludzi.
Chcemy spowodować jeszcze większe zawstydzenie wspomnianego Marcina i pozostałych wymienionych przez nas heretyków oraz ich stronników, zwolenników i popleczników. Dlatego na mocy ich ślubu posłuszeństwa nakazujemy każdemu patriarsze, arcybiskupowi i wszystkim pozostałym prałatom, aby — tak jak zostali ustanowieni na mocy autorytetu Hieronima do uciszania schizm — również teraz, w obecnym kryzysie i zgodnie z obowiązkiem wynikającym z ich urzędu, uczynili z siebie mur obronny dla swojego chrześcijańskiego ludu.
Niech nie milczą jak nieme psy, które nie potrafią szczekać, lecz nieustannie wołają i podnoszą swój głos, głosząc i sprawiając, aby głoszone było słowo Boże oraz prawda wiary katolickiej przeciwko wspomnianym wyżej godnym potępienia artykułom i heretykom.

VI
Każdemu proboszczowi kościołów parafialnych oraz przełożonym wszystkich zakonów, nawet zakonów żebraczych, uprzywilejowanych lub nieuprzywilejowanych, nakazujemy na tych samych warunkach, na mocy ich ślubu posłuszeństwa, aby — skoro zostali ustanowieni przez Pana, aby byli niczym obłoki — zraszali lud Boży duchowymi deszczami i nie obawiali się jak najszerzej rozpowszechniać potępienia wspomnianych artykułów, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z ich urzędu.
Napisane jest, że doskonała miłość usuwa lęk.
Niech każdy z was z pełnym oddaniem podejmie ciężar tak zasługującego obowiązku. Okażcie się tak skrupulatni w jego wykonywaniu, tak gorliwi i żarliwi w słowie i czynie, aby z waszych trudów, dzięki łasce Bożej, zebrane zostało oczekiwane żniwo oraz abyście przez swoje oddanie nie tylko zasłużyli na ową koronę chwały, która jest należną zapłatą dla wszystkich wspierających sprawy religijne, lecz także otrzymali od nas i wspomnianej Stolicy Apostolskiej bezgraniczne uznanie, na jakie zasłuży wasza dowiedziona pilność.

VII
Ponieważ jednak trudno byłoby osobiście doręczyć niniejsze pismo, wraz z zawartymi w nim oświadczeniami i obwieszczeniami, Marcinowi i innym ogłoszonym ekskomunikowanym z powodu siły ich stronnictwa, chcemy, aby publiczne przybicie niniejszego pisma przez jednego z naszych posłańców do drzwi dwóch katedr znajdujących się we wspomnianych Niemczech — albo obu metropolitalnych, albo jednej katedralnej i jednej metropolitalnej — miało taką moc wiążącą, aby Marcin i inni, których wymieniliśmy, zostali uznani za potępionych pod każdym względem równie stanowczo, jak gdyby pismo zostało im osobiście podane do wiadomości i przedstawione.

VIII
Trudne byłoby również przekazanie niniejszego pisma do każdego pojedynczego miejsca, w którym jego ogłoszenie mogłoby być konieczne.
Dlatego naszą wolą i autorytatywnym dekretem jest, aby jego kopie, opieczętowane przez któregoś z prałatów kościelnych albo przez jednego ze wspomnianych wyżej naszych posłańców oraz poświadczone podpisem któregoś z notariuszy publicznych, miały wszędzie taką samą moc jak okazanie i przedstawienie samego oryginału.

IX
Naszym zamierzeniom nie stoją na przeszkodzie konstytucje i zarządzenia apostolskie ani żadne postanowienie naszego wspomnianego wcześniej pisma, któremu nie chcemy pozwolić stanąć na przeszkodzie, ani jakiekolwiek inne oświadczenia przeciwne niniejszym postanowieniom.

X
Nikomu bez wyjątku nie wolno naruszać tego naszego spisanego rozstrzygnięcia, oświadczenia, nakazu, polecenia, wyznaczenia, woli i dekretu ani zuchwale się im sprzeciwiać.
Gdyby ktokolwiek ośmielił się podjąć taką próbę, niech wie, że ściągnie na siebie gniew Boga Wszechmogącego oraz błogosławionych Apostołów Piotra i Pawła.

Sporządzono u Świętego Piotra w Rzymie, dnia 3 stycznia 1521 roku, w ósmym roku naszego pontyfikatu.

Tak, tak uważają ludzie, którzy nie wierzą - ani Pismu Świętemu ani działaniu Ducha Świętego.
To naturalne, że niewierzący tak uważają.

Co za bzdura. Nikt nikogo nigdzie nie "posłał" - mogą w każdej chwili wrócić do Kościoła.
Ekskomunika to instytucja ustanowiona w Biblii. Ku upamiętaniu i ku przestrodze.
Bo w najgorszej sytuacji są tacy, co robią źle i o tym nie wiedzą.
„A wy unieśliście się pychą, zamiast z ubolewaniem żądać, by usunięto
spośród was tego, który się dopuścił wspomnianego czynu.(…)
Przeto wy, zebrawszy się razem w imię Pana naszego Jezusa, w łączności z
duchem moim i z mocą Pana naszego Jezusa, wydajcie takiego szatanowi
na zatracenie ciała, lecz ku ratunkowi jego ducha w dzień Pana Jezusa.
Wcale nie macie się czym chlubić! Czyż nie wiecie, że odrobina kwasu całe
ciasto zakwasza?”(1 Kor 5,2.4–8)

Ale cytujesz mnie a odpowiadasz nie wiem komu. Ja pytałem o:

Postawiłeś tezę no to ja mówię sprawdzam i wymagam udowodnienia tezy. Udowodnienie czyli podanie źródeł na podstawie których przeprowadzisz potwierdzenie dla swoje tezy. A ty uciekasz w offtop.
Mogą sobie tak twierdzić ale to nie jest zgodne z faktami. Nie wystąpiły żadne sytuacje zmuszające ich do wypowiedzenia posłuszeństwa papieżowi. Ja mogę powiedzieć, że jestem wielbłądem i co będę nim?

To co w takim razie z katolikami którzy popierają np in vitro, dostępność do aborcji? Za aborcję jest ekskomunika. A są mnóstwa polityków którzy przedstawiają się jako katolicy popierają dostępność aborcji i chodzą do komunii a księża im tej komunii udzielają. Oni też są ekskomunikowani? No nie są. Nic takiego Watykan nie ogłaszał.

Świat prawosławny tak też uważa, bo tam najwyższą władzą ograniczającą patriarchów jest sobór ekumeniczny. Uważasz prawosławnych za niewierzących?

Odpisałem Ci że na forum (czy w mediach społecznościowych) niczego nie można nikomu udowodnić więc nawet nie będę próbował, ponieważ to Ty będziesz decydował czy coś udowodniłem czy nie, a nie jakiś bezstronny sędzia. Jest tu taki?

Można jedynie wymieniać się argumentami a nie coś komuś "udowadniać".

Wg Bractwa X (BX) Rzym zasłużył na sprzeciw bo można tak to ująć "zmienia katolicyzm w anglikanizm" i nie widzi w tym żadnego problemu.

Można a nawet należy udowadniać swoje tezy. Inaczej jesteś po prostu trollem.
Postawiłeś tezę to ja mówię udowodnij odpowiednimi argumentami.

Według komunistów Bóg to opium dla ludzi. Ale jak ty powiesz że Bóg to opium dla ludzi to należy to udowodnić. To ty powiedziałeś że Rzym zasłużył na takie potraktowanie a więc słucham argumentów dlaczego zasłużył.

Masz dwa wyjścia albo udowodnić swoją tezę albo się z niej wycofać.