Czyli chcesz przez to powiedzieć, że w tym przypadku występuje tzw. "przerost formy nad treścią"?

Taki dualizm jest stosowany w tekstach biblijnych. Nawet wybrani nie są samotni. Oni są pierwszego wybrania, by mogli pociągać za sobą innych. Bóg ich wybiera zlecając misję. To pierwsze wybranie nie ma jednak cechy wartościującej. Nie jest więc lepszy. Celem życia jest zbawienie, czyli życie w obecności Boga, więc będą też ludzie, których postawa została określona w języku biblijnym jako płacz i zgrzytanie zębów (należy to przetłumaczyć z języka homiletycznego na teologiczny).

Absolutnie, nie. Forma jest podporządkowana treści.
Trzeba odczytywać treść, zamiast skupiać się na formie.
Zauważ, że dla wszystkich na tym forum poza Tobą, treść jest oczywista. I każdy odczytuje tak jak trzeba. Że wszyscy są zaproszeni. Bo nie skupiają się na formie, tylko starają się odczytywać treść.

Krótkie wyszukiwanie słów „szata”, „szatę”, „szaty” na biblia.deon.pl przez pole wyszukiwania.

https://biblia.deon.pl/index.php

Apokalipsa 6
11 I dano każdemu z nich białą szatę

Łukasz 15
21 A syn rzekł do niego: "Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem". Lecz ojciec rzekł do swoich sług: "Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi!

Można się domyślić, że nie chodzi o to, że Bóg nie ma dla kogoś szaty, albo nie chce dać.
Ale co rzekł syn zanim dostał szatę?

"Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem"

„My przecież - sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił». I dodał: «Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa».”

Co rzekł za to ten człowiek:

12 Rzekł do niego:
„Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. 13 Wtedy król

1. PRZYJACIELU <-- współcześnie tak ludzie mogą mówić by oszukać (handlarze np.), albo są "friends na facebooku", itp., ale czy tu to słowo ma takie znaczenie czy większe?

2. Oniemiał. <-- dlaczego nie powiedział tego co syn marnotrawny albo dobry łotr?

3. Dopiero wtedy król...

+++

Mądrość Syracha 27
8 Jeśli starać się będziesz o to, co jest sprawiedliwe, osiągniesz je i wdziejesz jak wspaniałą szatę.

Estery 6
7 I powiedział Haman królowi: «Dla męża, którego król chce uczcić, niech przyniosą szatę królewską, w którą król się ubiera, i konia, na którym jeździ król, i niech mu włożą na głowę koronę królestwa. Podając zaś szaty i konia do rąk jednego spośród najznakomitszych książąt króla, niech ubiorą męża, którego król chce uczcić, i niech go obwożą na koniu po placu miejskim, i niech wołają przed nim: "Oto, co uczyniono mężowi, którego król chce uczcić!"»

Rodzaju 49
11 Przywiąże on swego osiołka w winnicy
i źrebię ośle u winnych latorośli.
W winie prać będzie swą odzież,
i w krwi winogron - swą szatę.

Apokalipsa 7
13 A jeden ze Starców odezwał się do mnie tymi słowami:
«Ci przyodziani w białe szaty
kim są i skąd przybyli?»
14 I powiedziałem do niego:
«Panie, ty wiesz».
I rzekł do mnie:
«To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku
i opłukali swe szaty,
i w krwi Baranka je wybielili.
15 Dlatego są przed tronem Boga
i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy.

Dobre uwagi. Łapię się (niestety) na tym że często odczytuję "przyjacielu" jako sarkazm, ale to błąd. Niestety - wpływ obecnej kultury medialnej

No właśnie, a propos sarkazmu: w jednym zdaniu król mówi "Przyjacielu", a od razu w drugim "Zwiążcie mu ręce i nogi...". Jak to pogodzić?

"Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. 13 Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”

10 GOTO 10

Przeczytaj jeszcze raz to co napisał TS7

"10 GOTO 10" dziesiąta linijka? Gdzie? Która?

To nie sarkazm. To pełne przyjaźni podejście do gościa. Król zagadując nie miał negatywnego podejścia. Przeciwnie, chciał się przywitać. Stąd przyjazne słowa.
Mógł przypuszczać, że to nie wina tego gościa, że nie ma szat weselnych, ale jego sług, którzy nie zadbali o to, aby przybyły się umył i przywdział godne szaty.
Reakcje gościa sugeruje, że wbił się na krzywy ryj, całkowicie ignorując zasady. Albo świadomie je łamiąc. Zachował się tak, jak gapowicz słyszący słowa: proszę bilety do kontroli.
On nawet nie poczuwał się do winy. Choć widział, że wszyscy uszanowali gospodarza. On jeden okazał swoją arogancję. Lekceważenie króla.
Gdy się to wydało, król nie miał wyjścia. Musiał go wyrzucić.

Rozumiem, choć trzeba było czytać między wierszami i sobie dopowiedzieć: nie był jego przewiną brak szaty, tylko to, że oniemiał, zamiast się wytłumaczyć z braku szaty, jak na winnego przystało i przeprosić za niegodny strój. Wtedy nie byłby wyrzucony z uczty. Dobrze rozumiem?

Nawet tego najprostszego programu w BASICu nie potrafisz przeczytać?
linia 10 to ta z poleceniem GOTO. Innymi słowy wpadłaś w nieskończoną pętlę...


Gdzie tu masz "między wierszami"????

Przyznaję nie czytam BASIC'a. Moja wina,...

Między wierszami, ponieważ dotąd myślałam, że chodzi o to, że jak gość nie miał szat to znaczy, że był niegodny, nieprzygotowany i dlatego musiał być wyrzucony z uczty. A teraz wychodzi na to, że to nie takie proste i jest w tym drugie dno, a na nim nieszczęsne słowo "oniemiał", które jest głównym powodem jego wyrzucenia z uczty.

Nie tyle między wierszami, co dociekliwie. I domyślnie.
Uważam, że gdyby nie było jego winy, to zostałby poproszony o przebranie się. I zapewne kara spotkałaby niegodnych służących, którzy nie dali mu wody do mycia i stosownych szat.
Do nieba wyłącznie w szatach wybielonych w Krwi Baranka.

Sugestia, że skrucha zapobiegłaby wyrzuceniu jest ze wszech miar słuszna. Bardzo dobrze rozumujesz.

Nikt jeszcze nigdy niczego nie zrozumiał, nie skupiając się na przesłaniu tego, co ma zrozumieć, a zamiast tego koncentrując się na nieważnych niuansach.

@Dociekliwa.
Skoro tak zasłuchałaś się w to co głosił ks. Piotr Pawlukiewicz to zapewne pamiętasz że oceniał takie próby zrozumienia jako pychę.