Sen - mara, Bóg - wiara.

Sen jako argument... argumentacja sięgnęła dna. A może szczytów (absurdu).

To nie pierwszy wpis o snach i dawanie temu wiary do czytania woli Bożej. Pozwoliłam sobie na wyjaśnienie rangi snu w duchowości katolickiej: Kościół zaleca ignorować, bo prowadzi do najcięższego grzechu, czyli iluzji religijnej, tworzenia sobie znaków. To więcej niż kiepska argumentacja, to stała cecha osobowości, więc zmiana nastawienia byłaby cudem.
Nic się nie da z tym uczynić. To test na wewnętrzną wolność, ale dla nas, katolików. Czasem to problem medyczny. Jeśli wiara opiera się o sentymentalne marzenia, subiektywizm i urazy, które dają o osobie znać nawet w snach, to potrzeba zostawić taką osobą samą sobie. Niech sobie żyje w swym świecie, tylko tam czuje się bezpiecznie.
Argumenty są tu odbijane jak piłeczka, umysł nastawiony jest na walkę o zwycięstwo nad przeciwnikiem, bo katolik to wróg.
Na forum można to dementować wskazując na błędne myślenie. Nawet, jeśli to jednej osobie pozwoli, by podjąć refleksję to i tak było warto.

Sen jest narzędziem w psychologii i psychiatrii, bo czyszczenie układu nerwowego to wyrzucanie lęków. Tyle, że trudno diagnozować samego siebie w przypadku braku kodu dostępu do siebie. Z zewnątrz widać lepiej.

Widze, że używacie sobie w stosunki do moje osoby jak wam się tylko podoba.
Jeżeli chodzi o sny, to Biblia wielokrotnie potwierdza, że Bóg daje zrozumienie przez sny.
Taki sen jest inny od zwykłego snu, który wielokrotnie doświadczamy.
Piśmie Świętym występują opisy tego, jak Bóg wielokrotnie przemawiał do ludzi poprzez znaczenie snów. Przykładami mogą być Józef syn Jakuba (Ks. Rodzaju 37:5-10), Józef, mąż Marii (Ew. Mateusza 2:12-22), Salomon (1 Ks. Królewska 3:5-15), i kilka innych osób (Ks. Daniela 2:1; 7:1; Ew. Mateusza 27:19). Jest również proroctwo proroka Joela (Ks. Joela 2:28), cytowane przez Apostoła Piotra w Dziejach Apostolskich 2:17, które wymienia, że Bóg, używa snów. Tak więc prostą odpowiedzią jest – tak, Bóg może mówić i mówi poprzez sny.

wybrana, nikt 'nie używa sobie' na Tobie – my po prostu konfrontujemy Twoje słowa z nauką Kościoła i logiką. Skoro powołujesz się na Biblię w kwestii snów, bądźmy uczciwi i spójrzmy na nią w całości, a nie tylko na wybrane wersety:
1. Biblia ostrzega przed snami: Dlaczego nie cytujesz Księgi Syracha: 'Sny czynią skrzydlatymi głupców... Jak chwytanie cienia i uganianie się za wiatrem, tak jest dawać wiarę snom' (Syr 34, 1-2)? Albo proroka Jeremiasza, który mówi o fałszywych prorokach mamiących lud snami (Jer 23, 25-32)? Bóg używa snów niezwykle rzadko i zawsze w celu budowania, a nie oskarżania innych.
2. Pokora św. Józefa kontra Twój sen: Józef, mąż Maryi, otrzymał sen, by ratować Życie. Twój sen służy temu, by pokazać zmarłego w nieczystościach i uderzyć w sens sakramentów. Czy naprawdę uważasz, że Duch Święty posłużyłby się Tobą, byś osądzała pośmiertny los człowieka, którego ledwo znałaś? To nie jest 'dar proroctwa', to – jak wspomniała Merss – niebezpieczna iluzja.
3. Filtr Prawdy: Każdy sen (nawet ten wydający się 'innym niż zwykle') musi być zgodny z Objawieniem. Twój sen służy podważeniu skuteczności sakramentów, które ustanowił Jezus. Skoro Twój sen zaprzecza słowom Jezusa ('Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki'), to znaczy, że ten sen nie pochodzi od Boga. Jako katolik wolę wierzyć obietnicy Chrystusa niż Twoim nocnym marzeniom.
4. Zadziwiająca wybiórczość: Zadziwia mnie Twoja logika. Nazywasz dziewicze poczęcie Jezusa 'bajką' (choć jest w Biblii), ale każesz nam wierzyć w Twój sen jako w 'Boże pouczenie'. Dlaczego Biblia jest dla Ciebie wiarygodna, gdy mówi o snach, a niewiarygodna, gdy mówi o Bóstwie Jezusa i czystości Maryi?

Zamiast szukać potwierdzenia swoich uprzedzeń w snach, może warto wrócić do Słowa, które jest pewne? Prawda nie potrzebuje 'czarnej mazi' i wizji, by się obronić. Ona jest w Eucharystii, której realność potwierdzają cuda, a nie sny. Modlę się, byś zamiast na własnych wizjach, oparła się na Skale, którą jest Chrystus w swoim Kościele.

Piszesz, że Ewangeliczne opisy o dziewiczym poczęciu Jezusa to 'prastare bajki' – choć są zapisane czarno na białym w Piśmie Świętym. Jednocześnie powołujesz się na Biblię, by udowodnić, że Twój prywatny sen jest wiarygodny. Skąd czerpiesz pewność, że Bóg przemówił do Ciebie w nocy, skoro uważasz, że ten sam Bóg 'pozwolił' autorom Ewangelii na wypisywanie bajek o Maryi? Dlaczego Twój subiektywny sen ma być dla nas prawdą, a obiektywne Słowo Boże o cudownym poczęciu Chrystusa już nie?

Powołujesz się na sny biblijne (Józefa, Daniela), ale każdy z nich służył ratowaniu życia, budowaniu narodu lub objawianiu chwały Bożej. Twój sen służy jedynie pokazaniu brudu i upadku konkretnego, zmarłego człowieka, który nie może się już bronić. Czy naprawdę wierzysz, że Duch Święty, który jest Pocieszycielem, dawałby Ci 'pouczający' sen, którego jedynym owocem jest Twoje poczucie wyższości nad 'brudnym katolikiem'? Gdzie w tym obrazie widzisz owoce Ducha, o których pisze św. Paweł: miłość, radość, pokój i dobroć?

Skoro wierzysz, że Jezus przyszedł z misją odkupienia, to dlaczego w swoim śnie i interpretacji sugerujesz, że człowiek przyjmujący to odkupienie w sakramentach i tak kończy w 'czarnej mazi'? Jeśli sakramenty nie mają mocy oczyszczania człowieka, to na czym właściwie polega to 'odkupienie', o którym piszesz? Czy uważasz, że misja Jezusa była tak słaba, że wystarczy jeden ludzki błąd ekonomiczny, by krew Chrystusa przestała działać, a człowiek stał się brudniejszy niż biała ściana Twojego snu?

Opiszę jeszcze jeden sen, który został mi dany.
Na wieczornej modlitwie klęcząc zadałam pytanie:
Panie Jezu jeżeli ty prowadzisz Kościół Katolicki, to czemu w jego historii działania było tyle krwawych czynów i zła?
W tej samej nocy miałam bardzo wyraźny sen na jawie, którego pamiętam każdy szczegół.Śniła mi się bardzo duża sala. Stał tam stół owalny przykryty białym obrusem. Paliły się przepiękne żyrandole. Na stole stały piękne lampki do wina, biała zastawa talerzy i sztucce obok nich.
Dookoła stołu siedziało bardzo dużo ludzi, których znałam i nie znałam. Ja również siedziałam. Ci ludzie pili w kieliszkach wódkę i to bardzo często. Patrzyłam i się dziwiłam, czemu nikt nic nie przynosi do jedzenia, bo przecież stoją talerze. Martwiłam się, że ci pijący ludzie bez jedzenia za chwilę staną się pinani.

Sen ten mi wytłumaczył, że wystrój piękny lecz pokarmu brak i ludzie stają się pijani.
Na drugi dzień dosłownie pierwszy raz w życiu moje myśli skierowały mnie na Objawienie Jana rozdział 17 i 18 i wtedy wszystko zrozumiałam.

Po co ten (pierwszy) sen? Czy skłonił Cię do modlitwy za jego duszę? Innych powodów snu nie widzę.

wybrana, przeczytałem Twoje kolejne sny, jako katolik i człowiek twardo stąpający po ziemi, widzę w Twojej postawie trzy fundamentalne błędy, które sprawiają, że Twoja wiara jest niespójna i nielogiczna:
1. Wiara 'wybiórcza' (Błąd Menu): Traktujesz Biblię jak menu w restauracji – wybierasz sny Józefa czy Daniela, bo pasują do Twojej teorii, ale odrzucasz dziewicze poczęcie Maryi czy bóstwo Jezusa, nazywając to 'bajkami'. To nie jest chrześcijaństwo, to Twój prywatny system wierzeń, w którym Ty jesteś najwyższym sędzią i decydujesz, co Bóg mógł zrobić, a czego nie.
2. Pycha zamiast Pokory (Błąd Proroka): Stawiasz swoje nocne marzenia ponad 2000 lat doświadczenia milionów świętych, mistyków i męczenników. Sugerujesz, że wszyscy oni (łącznie ze mną i moim świadectwem z 2005 roku) się mylili, a tylko Ty – dzięki sennym obrazom o wódce i mazi – poznałaś 'prawdę'. To klasyczna iluzja religijna, o której pisała Merss. Prawdziwe światło Boże prowadzi do pokory i miłości do grzeszników, Twoje 'światło' prowadzi do osądzania zmarłych i pogardy dla Kościoła.
3. Błąd 'Pustego Stołu': Twierdzisz, że w Kościele brak pokarmu. To najbardziej nielogiczne zdanie, jakie tu padło. Jezus ustanowił Eucharystię jako Pokarm na życie wieczne. Ja tego Pokarmu dotknąłem i on mnie przemienił. Ty wolisz 'pić' własne wizje i emocje, niż nakarmić się realnym Ciałem Chrystusa. To Ty jesteś tą osobą ze swojego snu, która siedzi przy suto zastawionym stole i narzeka na głód, bo zamiast jeść Chleb, wolisz opowiadać o snach.

Nie mam zamiaru więcej analizować Twoich snów, bo one nie są dla mnie żadnym autorytetem. Dla mnie autorytetem jest Chrystus, który powiedział: 'Bramy piekielne Kościoła nie przemogą' (Mt 16,18). Ty swoim snem o Apokalipsie próbujesz udowodnić, że Jezus skłamał. Ja wierzę Bogu, nie Twoim snom.

Życzę Ci, abyś kiedyś odważyła się porzucić ten świat własnych wizji na rzecz obiektywnej Prawdy, która czeka na Ciebie w Sakramentach. Na tym kończę naszą dyskusję o snach, bo jako katolik szukam dialogu w Prawdzie, a nie walki na sny.

Podpowiedziałeś mi coś co mi wcześniej umknęło. Otóż w badaniu treści marzeń sennych oglądaną osobę stanowi często ten, który śni. To achetyp. Tak więc, osoba kąpiąca się w ekstrementach to tak naprawdę może być śniący. Dlatego napisałam, że do tłumaczenia snów należy podchodzić z niezwykłą nieufnością we własne umiejętności. Biblia nam to potwierdza, bo to Józef Egipski potrafił odkodowywać sny a nie magowie faraona. Był też fakt, że się to zadziało. Faraon uwierzył Józefowi i przygotował się.

Psycholog/psychiatra będzie zestawiał obrazy z marzeń sennych z osobowością. Treść religijna wskazuje na to, że dana osoba jest religijną. Religijność to błogosławieństo lub przekleństwo (wiara subiektywna, iluzja religijna). Religijność ratuje dusze lub je zniewala, ucisza sumienia (tak było w owym śnie) lub konfrontuje człowieka z prawdą. Kościół, który błogosławi, przygarnia wszystkich a nie konfrontuje z prawdą, by zmieniać ludzkie serca jest tym, który widziała K. Emmerich jako pozbawiony Chrystusa. Wybrać Chrystusa oznacza wybrać wszystko co zawiera NT, bo tam mamy całą prawdę o Nim i człowieku. I podpowiada BXVI, że subiektywny wybór to odrzucenie tak naprawdę i Boga i człowieka. To naczynia połączone: szyty na moją miarę Chrystus to także wykoślawiony obraz innego człowieka i ja sam.

Dobrą puentą dla tego tematu będzie ta informacja z Tygodnika Powszechnego z 2008 roku.

Prefekt watykańskiej Kongregacji kard. Francis Arinze przesłał do wszystkich konferencji episkopatu na świecie rozporządzenie, zgodnie z którym na polecenie Papieża w obrzędach liturgii należy unikać stosowanego dotąd biblijnego imienia Boga: Jahwe. Zamiast niego, w trzeba używać odpowiednika żydowskiego słowa Adonai, czyli Pan.

Co to oznacza w praktyce? "Jahwe", zgodnie z dyrektywą, ma zniknąć z liturgii słowa, pieśni kościelnych i modlitw, oraz z tekstów i przekładów biblijnych gdzie dotąd używano Starotestamentalnego tetragramu JHWH . O ile w polskiej liturgii nie stwarza to problemów - Boga określa się tu mianem "Pan", to spore kłopoty będą mieli Amerykanie. "W niedalekiej przyszłości Katolicki Kościół w Stanach Zjednoczonych nie będzie mógł już chwalić Boga w swoich tradycyjnych pieśniach" - pisze z nostalgią Waszyngtoński "Catholic".

Gazeta sporządziła listę pieśni kościelnych na indeksie. Większość z nich rozpoczynają słowa: "Będę chwalił Jahwe"(I will Bless Yahweh), czy "Jesteś blisko Jahwe" (You are near Yahweh). Ojciec Ronald E.Brassard z jednej z Waszyngtońskich parafii wypowiadając się na łamach "Catholic" podkreśla, że "decyzja Papieża nawiązuje do tradycji Starego Testamentu i jest dobra. Pokazuje, bowiem wielką wrażliwość Kościoła Katolickiego na naszych Braci Żydów."

W liście skierowanym do biskupów Stolica Apostolska przypomina, że zgodnie z hebrajską tradycją imię Boga ma pozostać niewypowiedziane. W obszernym uzasadnieniu kard. Arinze podkreśla, że Żydzi unikali wypowiadania imienia Boga, uważając je za zbyt święte. Używano, więc tetragramu składającego się z czterech spółgłosek - JHWH. Hebrajskie określenie dostało się do greckiego przekładu Starego Testamentu, tzw. Septuaginty, i funkcjonowało na przemian ze słowem Kyrios (Pan). Jednak w żadnym ze znalezionych rękopisów Nowego Testamentu tetragram już się nie pojawia. W późniejszych wersjach greckiej Septuaginty w miejsce tetragramu wstawiano wyrazy Kyrios (Pan) oraz Theos (Bóg). Łacińska Wulgata, pierwszy oficjalnie uznany przekład katolicki - we wszystkich miejscach imię Boga zastępuje słowami Dominus (Pan) oraz Deus (Bóg).

Nie wiem czy warto, ale zapytam: jaki to ma związek z tematem?

To, że piszący tu katolicy chcą być mądrzejsi od samego Papieża.

Decyzja kardynała Arinze i papieża Benedykta XVI nie była jedynie administracyjną zmianą, lecz wyrazem głębokiej pokory wobec sacrum. W tradycji biblijnej Imię Własne Boga (JHWH) było uznawane za tak święte, że ludzkie usta obawiały się je wypowiadać w sposób powszedni. Zastępowanie go słowem „Pan” (Adonai, Kyrios) to powrót do tej najstarszej tradycji, którą kontynuowali apostołowie i pierwsi chrześcijanie.
Dla nas, katolików, ma to też wymiar jednoczący – kiedy wyznajemy, że „Jezus jest Panem”, używamy dokładnie tego samego określenia, którym Izrael czcił Boga w Starym Testamencie. Choć w Stanach Zjednoczonych zmiana ta wiązała się z modyfikacją niektórych pieśni, to w polskiej liturgii od wieków naturalnie używamy słowa „Pan”, co pięknie harmonizuje z naszą duchowością i szacunkiem do Bożej Tajemnicy.

Niby w jakiej sprawie?
O czym niby świadczy to, co przytoczyłaś?

Przeczytaj tytuł tematu i wpisy użytkowników, którzy nawet twierdzili, że imię Jezus oznacza - Jahwe jest Bogiem.